การ Transition จาก System A ไป System B นั้น หลีกเลี่ยงความเจ็บปวดได้อย่างยากยิ่ง
เป็นวาบความคิดที่ผ่านเข้ามา ในระหว่าง "ความเจ็บปวด" ของผู้เขียน ในการเปลี่ยนระบบเว็บให้กับลูกค้า ค่าตอบแทนที่เราได้มานั้นคือ "ค่ายาแก้ปวด" ของลูกค้า และวิธีลดความเจ็บปวดของเราคือการ "แตกกระบวนการทั้งหมด" ออกเป็น "งานย่อย" แม้ว่าจะมี "ปัจจัย X" จากสิ่งที่เราคาดไม่ถึง ไม่รู้เท่าทัน หรือรู้ไม่รอบ ก็ถือเป็นความเจ็บปวดที่เราต้องแบกรับเอาไว้
ขณะที่มองไปเรื่องรอบตัว ไม่ว่าจะเป็นการอัพเกรดระบบปฏิบัตการตัวใหม่ ก็มีโอกาสสูงที่จะมีซอฟต์แวร์บางตัวไม่สามารถใช้ได้ หรือมีข้อผิดพลาดที่คาดเดาไม่ได้จากตัวระบบใหม่เอง
การเปลี่ยนรุ่นของโทรศัพท์มือถือของผมจาก iPhone 3G -> 3Gs ต้องพบความเจ็บปวดในการแบกรับเบอร์ใหม่ที่ต้องเ
ปิดเพิ่ม โดยที่เราไม่สามารถใช้เบอร์เก่าจากผู้ให้บริการเดียวกันได้ ความเจ็บปวดจากคุณภาพของเสียงที่ลดลงจากผู้ให้บริการที่เราทราบกันดี และความเจ็บปวดจากคนที่ได้รับเครื่องต่อจากผม โดยโทรศัพท์นั้นใช้งาน EDGE หลายร้อยนาทีภายในวันเดียว แม้ว่าเราจะทำการปิดและไม่สามารถเชื่อมต่อเว็บได้แล้ว (เรื่องนี้ผู้ให้บริการอย่าง AIS ทำได้ดีที่สุดคือรับผิดชอบค่าใช้จ่ายให้ครึ่งหนึ่ง ซึ่งจนถึงป่านนี้ ผมยังหาคำตอบไม่ได้ว่าทำไม "ระบบ" ถึงแอบใช้งานโดยที่ผู้ใช้เองก็ไม่ได้รู้ตัวและใช้ประโยชน์จากมันไม่ได้เลย ใครใช้โทรศัพท์อย่างไอโฟน โปรดเช็ค Plan ของตัวเองให้ดีโดยเฉพาะเรื่องของ EDGE นะครับ)
หรืออย่างกรณีที่ "ทุกคนได้รับความเจ็บปวดร่วมกัน" (แต่ไม่เท่ากัน) คือ การเมืองไทยที่กำลังเป็นอยู่ ณ ตอนนี้ ในฐานะพลเมืองคนหนึ่ง ที่ไม่มีบทบาทอะไร ก็ขอให้ช่วงเวลาแห่งการเปลี่ยนผ่านนี้จบโดยเร็ว และ "เจ็บปวด" ให้น้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ดูหนังต่างประเทศแล้วมักจะมีคำพูดประมาณนี้ที่ได้ยินบ่อยๆ และผมชอบมากๆ
"It's smooth, It's fast, it's silence & effective."
หรือไม่ก็ "เรียนรู้ที่จะอยู่กับความเจ็บปวดให้มีความสุข" ฟังดู Macochism จัง :P
// ถึงตอนนี้แล้ว ก็อยากฟังประสบการณ์ความเจ็บปวดจากการเปลี่ยนผ่านระบบ เพื่อเป็นบทเรียนสำคัญในการ "ลดความเจ็บปวด" ในคราวต่อไปด้วยนะครับ :D
